آیا فرزندتان خجالتی است؟

تاریخ:دوشنبه 11 اردیبهشت 1396-03:11 ب.ظ

شاید شما هم در اطرافتان کودکان کمرو و خجالتی را سراغ داشته باشید. این کودکان اعتمادبه‌نفس پایینی دارند، ترسو و محافظه‌كارند و حتی در امتحان‌كردن غذایی جدید سرسفره یا ورود به فضایی جدید با مشکل روبرو می‌شوند.10 تا 15 درصد كودكان این ویژگی شخصیتی را دارند و به آنها دیرجوش می‌گویند.هریك از ما انسان‌ها با ویژگی‌های ذاتی به دنیا می‌آییم. در سال‌های اول زندگی، این ویژگی‌ها خود را نشان می‌دهند و به مرور به شخصیتمان تبدیل می‌شوند.


با کودک کمرو و خجالتی چطور باید برخورد کنیم؟

کودکان خجالتی انعطاف‌پذیری پایینی دارند و مشكل اصلی آنها در برقراری ارتباط است. این کودکان حتی در ابتدا هنگام ورود به جمع‌های خانوادگی هم مشكل دارند و باید به آنها زمان داد و به گریه و رفتارهای آنها توجه نكرد تا كم‌كم با محیط خو بگیرند.

 

این مشکل به مهمانی محدود نمی‌شود و هنگام ورود به مدرسه و مهد هم وجود دارد.

ورود این كودكان به محیط‌هایی مثل مهدكودك و مدرسه هم سخت است و گاهی حتی 3 ماه طول می‌كشد تا با محیط جدید كنار بیایند. توصیه اصلی به مادر و مربیان در مورد این کودکان برقراری ارتباط درست است. این كودكان اکثرا در محیط‌های آموزشی با مشكل ابراز مواجه‌اند؛ مثلا اگر جواب سوالی را بدانند، دستشان را بالا نمی‌برند بنابراین ممكن است معلمان فكر ‌كنند بهره‌ هوشی پایینی دارند یا خجالتی هستند، روی آنها حساب باز نكنند و در كارهای گروهی مشاركتشان ندهند در حالی كه این كودكان از لحاظ بهره هوشی تفاوتی با دیگر بچه‌ها ندارند و فقط در ابراز احساسات و استفاده از ارتباط كلامی در محیط‌های غریب و سركلاس مشكل دارند. اگر كودك در محیط مهد و مدرسه مربی خوشرو و خوش‌خلقی داشته باشد كه روی رابطه با كودك كار ‌كند، سریع و بهتر‌ ارتباط برقرار می‌كند.

 

خود کمرویی را نمی‌توان تعدیل کرد؟ به هر حال کودکی که امروز خجالتی است و توانایی برقراری ارتباط ندارد، فردا نیز گوشه‌گیر و از جامعه فراری خواهدبود. به چه شکلی می توان این ویژگی را در کودک تغییر داد؟

به واسطه آموزش‌ مهارت‌های اجتماعی كه شامل آموزش جسارت‌، افزایش اعتمادبه‌نفس و مهارت‌های ارتباطی است، می‌توانیم به کودک کمرو کمک کنیم ارتباط موثر و بهتری با همسالان خود برقرار كند. باید اعتمادبه‌نفس این کودکان را تقویت کنیم. غیر از ارتقای مهارت‌های اجتماعی- ارتباطی، باید توانمندی‌های این كودكان را هم ارتقا داد چون كودكان دیرجوش از ورود به هر رقابتی اجتناب می‌كنند، رقابت‌پذیر نیستند و اگر وارد كلاس‌هایی شوند كه در آن ارزیابی‌ای وجود داشته باشد، معمولا آن را ادامه نمی‌دهند و از حضور در محیط‌هایی كه مورد قضاوت قرار ‌گیرند، اجتناب می‌كنند. ثبت‌نام در كلاس‌های مختلف با توجه به علایق كودك و تشویق متناسب با پیشرفت او لازم است و به افزایش اعتمادبه‌نفسش كمك می‌كند.

 

آیا ممکن است والدین به‌دلیل صدمه‌هایی كه از این ویژگی‌ ذاتی و شخصیتی خورده‌اند، سعی ‌كنند فرزندان خود را گستاخ بار بیاورند و به شکلی کودک کمرو از آن‌ور بام بیفتد؟

تلاش والدین شاید تا حدودی موثر باشد اما ردپای ژن هرگز پاك نمی‌شود. كودك مثل خمیر نیست كه بتوانیم شخصیت او را تغییر دهیم. کمرویی و دیرجوشی ویژگی‌ پایداری است که امكان تعدیل آن وجود دارد اما امكان‌ تغییر وجود ندارد. به عبارتی این کودکان با هر تربیتی، هرگز گستاخ نخواهندشد. البته آنها در خانه برعکس محیط بیرون پرخاشگر هستند چون در محیط‌هایی كه باید خود را ابراز و از حق خود دفاع كنند ناتوان هستند و انرژی‌شان را به خانه منتقل می‌كنند و انرژی منفی در خانه و در مقابل مادر و خواهر و برادرها تخلیه می‌شود.

 

کدام کمرویی درمان می‌خواهد؟

به خودی خود، كودكان دیرجوش مشكل‌دار نیستند اما چون جسارت كمی دارند، از حق خود دفاع نمی‌كنند؛ مثلا در مدرسه توانایی نه گفتن به همكلاسی‌ همسن خود را ندارند و گاهی دیگران خوراكی و پولشان را برمی‌دارند و اعتراضی نمی‌كنند. حتی این كودكان برای آنكه دوستی داشته باشند، حاضرند پول یا مواد خوراكی‌شان را باج دهند. كمرویی ویژگی ذاتی و سرشتی است كه این كودكان با آن به دنیا آمده‌اند اما وقتی علائم ثانویه مثل اضطراب و ترس‌های بیمارگونه كنار این ویژگی سرشتی بروز كرد، باید درمان‌های لازم را انجام داد كه شامل درمان‌های رفتاری و دارویی است. به‌طور طبیعی، كودكان خجالتی و كمرو مستعد ابتلا به برخی اختلال‌های اضطرابی مثل اضطراب جدایی از مادر هستند.



نوع مطلب : روانشناسی کودک 

داغ کن - کلوب دات کام
نظرات() 
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر